सोन्यामारुति

साने गुरुजी लिखित


सोन्यामारुति 49

सुभेदार : नीट उभा रहा. सरळ बघ.

सुपरिंटेंडेंट : काय केलें यानें ?

सुभेदार : चक्कीची वर्दी पुरी करीत नाहीं.

जेलर : तूं दुसर्‍यांदा येथें आला आहेस. काम पुरें केलें पाहिजे.

वाल्या : माझ्या बोटांना फोड आले आहेत.

जेलर : डॉक्टर काय म्हणाले ?

वाल्या : काम होईल ते म्हणाले.

सुपरिंटेंडेंट : तर केलें पाहिजे.

वाल्या : पहा साहेब बोटें !

जेलर : डॉक्टर सांगेल तें खरें. जाव. पुन्हा तक्रार आली तर फटक्यांची सजा होईल.

सुपरिंटेंडेंट : दौलत !

सुभेदार : उभा रहा रे नीट.

जेलर : काल फत्तारगाडीवर होता. पळून जाऊं पाहात होता.

सुपरिंटेंडेंट : गंभीर गुन्हा आहे.

दौलत : साहेब, हें साफ खोटें आहे. उन्हामुळें मला झांब आली. आमच्या पायांत कांहीं नाहीं. तीन मैलांवरुन सकाळपासून दोन खेपा आम्ही आलों. मला तिरिमिरि आली, म्हणून मी झाडाखालीं बसलों, साहेब. पळून कसा जाऊं ?